deflectes
Dictionary entries
- Entry →deflecto, deflectere, deflexi, deflexus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
bend downwards; bend (bow); turn (aside), change course/direction of; deflect;; divert, distract; turn one's eyes; modify/twist (words/ideas); round (point);; bend/turn aside/off; deviate/change one's course; digress (speech); alter pitch;
sg. fut. act. ind. 2nd
Examples
Liber V
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...fuga, cum te commiseris undis,quolibet infaustam potius deflecte carinam:litoribus quaerere meis.' sic fata relictis 790exiluit stratis..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...Tantaleis consistere tectis quae tandem inuidia est? belli deflecte tumultus et generis miseresce tui. sunt impia late regna..."
