deflebo
Dictionary entries
- Entry →defleo, deflere, deflevi, defletus:
Verb · 2nd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
weep (abundantly) for; mourn loss of; express/feel sorrow about; lament/bewail;; cry bitterly; give oneself up to tears; weep much/violently/to exhaustion (L+S);
sg. fut. act. ind. 1st
Examples
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...animi reus qua satis calamitates meas comploratione, quo deflebo gemitu? filium mori volentem paene occidit, quod intervenerat pater..."Appendix Perottina
Gaius Phaedrus
"...scelesta furis attraxit manus,ibi sorte tristi fata deflebo mea." XXII. [Vrsus esuriens]Famam acuere animantibus ingenium..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...scrutanda sunt? defleo equidem filium meum semperque deflebo: sed neque reum prohibeo quo minus cuncta proferat, quibus innocentia..."
