deflebo
Dictionary entries
- Entry →defleo, deflere, deflevi, defletus:
Verb · 2nd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
weep (abundantly) for; mourn loss of; express/feel sorrow about; lament/bewail;; cry bitterly; give oneself up to tears; weep much/violently/to exhaustion (L+S);
sg. fut. act. ind. 1st
Examples
- M
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...animi reus qua satis calamitates meas comploratione, quo deflebo gemitu? filium mori volentem paene occidit, quod intervenerat pater..." - G
Appendix Perottina
Gaius Phaedrus
"...scelesta furis attraxit manus,ibi sorte tristi fata deflebo mea." XXII. [Vrsus esuriens]Famam acuere animantibus ingenium..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...scrutanda sunt? defleo equidem filium meum semperque deflebo: sed neque reum prohibeo quo minus cuncta proferat, quibus innocentia..."
