defecistis
Dictionary entries
- Entry →deficio, deficere, defeci, defectus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
fail, disappoint, let down; leave without a sufficiency; cease to be available;; (PASS) be left without/wanting, lack; have shortcomings; L:come to nothing;; fail/falter; run short/out; grow weak/faint; come to end; revolt/rebel, defect;; pass away; become extinct, die/fade out; subside/sink; suffer eclipse, wane;
pl. perf. act. ind. 2nd
Examples
- M
I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...occidat. Quid ais, adulescens? Tune circa illum sanguinem defecisti? Illa te blandius rogavit anima? Perdidisti ergo illud, quod..." - T
Liber XXXVI
Titus Livius (Livy)
"...Amynandrum cum principibus Athamanum, quorum consilio ab nobis defecistis, sine mora dedatis.' prope dicentem interfatus Romanum..."
