cunctantius
Dictionary entries
- Entry →cunctans, cunctantis (gen.), cunctantior -or -us, cunctantissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
hesitant/delaying/slow to act, tardy; clinging; stubborn, resistant to movement;
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Examples
- G
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...simul atque avaritiae, quod civitates Hispaniarum Galliarumque, quae cunctantius sibi accesserant, gravioribus tributis, quasdam etiam murorum destructione punisset..." - G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...adsectatus est offensum patribus, quod Mithridate rege victo cunctantius confirmarentur acta sua; Pompeioque Marcum Crassum reconciliavit veterem inimicum..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...civitatem Vbiorum perduxerat. data utrique venia, facile Segimero, cunctantius filio, quia Quintilii Vari corpus inlusisse dicebatur. ceterum..."