cunctantius
Dictionary entries
- Entry →cunctans, cunctantis (gen.), cunctantior -or -us, cunctantissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
hesitant/delaying/slow to act, tardy; clinging; stubborn, resistant to movement;
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Examples
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...simul atque avaritiae, quod civitates Hispaniarum Galliarumque, quae cunctantius sibi accesserant, gravioribus tributis, quasdam etiam murorum destructione punisset..."Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...adsectatus est offensum patribus, quod Mithridate rege victo cunctantius confirmarentur acta sua; Pompeioque Marcum Crassum reconciliavit veterem inimicum..."Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...civitatem Vbiorum perduxerat. data utrique venia, facile Segimero, cunctantius filio, quia Quintilii Vari corpus inlusisse dicebatur. ceterum..."