culpet
Dictionary entries
- Entry →culpo, culpare, culpavi, culpatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
blame, find fault with, censure, reproach, reprove, disapprove; accuse, condemn;
sg. pres. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...esset is annona vilior. Per. Qui deorum consilia culpet, stultus inscitusque sit, quique eos vituperet. nunc istis rebus..." 
Liber Tertius
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...reuelli, quam patria; non me ullius domus anxia culpet respectentue truces obliquo limine matres. ibo libens certusque mori..."- P
Amores II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...etiam, quae me vatem et mea carmina culpet— culpantis cupiam sustinuisse femur. molliter incedit—motu capit; altera dura..."
