culpo, culpare, culpavi, culpatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

blame, find fault with, censure, reproach, reprove, disapprove; accuse, condemn;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1culpoculpamus
2culpasculpatis
3culpatculpant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentculpare
activeperfectculpavisse
passivepresentculpari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
culpa
culpate
future
PersonSingularPlural
2
culpato
culpatote
3
culpato
culpanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
culpare
culpamini
future
PersonSingularPlural
2
culpator
—
3
culpator
culpantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
culpatus
culpati
Gen.
culpati
culpatorum
Dat.
culpato
—
Acc.
culpatum
culpatos
Voc.
culpate
culpati
Abl.
culpato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
culpata
culpatae
Gen.
culpatae
culpatarum
Dat.
culpatae
—
Acc.
culpatam
culpatas
Voc.
culpata
culpatae
Abl.
culpata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
culpatum
culpata
Gen.
culpati
culpatorum
Dat.
culpato
—
Acc.
culpatum
culpata
Voc.
culpatum
culpata
Abl.
culpato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
culpandus
—
Gen.
culpandi
—
Dat.
culpando
—
Acc.
culpandum
—
Voc.
culpande
—
Abl.
culpando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
culpanda
—
Gen.
culpandae
—
Dat.
culpandae
—
Acc.
culpandam
—
Voc.
culpanda
—
Abl.
culpanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
culpandum
—
Gen.
culpandi
—
Dat.
culpando
—
Acc.
culpandum
—
Voc.
culpandum
—
Abl.
culpando
—

Supines

accusative: culpatum; ablative: culpatu