culpavit
Dictionary entries
- Entry →culpo, culpare, culpavi, culpatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
blame, find fault with, censure, reproach, reprove, disapprove; accuse, condemn;
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber VI
Aulus Gellius
"...scilicet venia reprehensuri Tironem, cum ille reprehenderit Catonem. Culpavit autem primum hoc, quod Cato "inerudite et anagogos..." Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...esse suo. consuluit nares an olerent aera Corinthon, culpavit statuas et, Polydite, tuas, et turbata brevi questus crystallina..."- P
Metamorphoses XI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...certe! quae se praeferre Dianae sustinuit faciemque deae culpavit, at illi ira ferox mota est "factis" que "placebimus..."
