criminatus
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
nom. sg. perf. pass. part. - Entry →criminor, criminari, criminatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
nom. sg. perf. part.
Examples
- A
Liber XII
Aulus Gellius
"...quem sequebatur, sed alituram quoque feram et saeuam criminatus est; addidit enim hoc de suo: Hyrcanaeque admorunt ubera..." - A
Liber III
Aulus Gellius
"...Sallustius odio avaritiae plus, quam oportuit, eam criminatus est." II. Quemnam esse natalem diem M. Varro dicat..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...uoluit; hic me diu in spem supremam captato criminatus est; hic scortum meum concupiuit: quod uinculum amoris esse..." - T
Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...modo conficti ordinem criminis. pluribus modis se petitum criminatus est, et omnes insidiarum uias in unum diem contulit..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...datum, per aliquot dies patrum superbiam ad plebem criminatus, maxime in consulare imperium tamquam nimium nec tolerabile liberae..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...idem secretis apud Neronem sermonibus ferebatur Corbulonis virtutes criminatus; unde infami gratia primum pilum adepto laeta ad praesens..."
