criminatus
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
nom. sg. perf. pass. part. - Entry →criminor, criminari, criminatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
nom. sg. perf. part.
Examples
Liber XII
Aulus Gellius
"...quem sequebatur, sed alituram quoque feram et saeuam criminatus est; addidit enim hoc de suo: Hyrcanaeque admorunt ubera..."Liber III
Aulus Gellius
"...Sallustius odio avaritiae plus, quam oportuit, eam criminatus est." II. Quemnam esse natalem diem M. Varro dicat..."Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...uoluit; hic me diu in spem supremam captato criminatus est; hic scortum meum concupiuit: quod uinculum amoris esse..."Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...modo conficti ordinem criminis. pluribus modis se petitum criminatus est, et omnes insidiarum uias in unum diem contulit..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...datum, per aliquot dies patrum superbiam ad plebem criminatus, maxime in consulare imperium tamquam nimium nec tolerabile liberae..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...idem secretis apud Neronem sermonibus ferebatur Corbulonis virtutes criminatus; unde infami gratia primum pilum adepto laeta ad praesens..."
