criminantur
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
pl. pres. pass. ind. 3rd - Entry →criminor, criminari, criminatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
pl. pres. ind. 3rd
Examples
Liber II
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...etiam uitiis rhetoricen, quod ars nulla faciat, criminantur, quia et falsum dicat et adfectus moueat. Quorum neutrum..."Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...illa ex poetis solent, et auctores quos praelegunt criminantur. Scire autem debet puer haec apud scriptores carminum..."Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...uobis postulaturus sit, Ambraciam captam signaque, quae ablata criminantur, et cetera spolia eius urbis ante currum laturus..."FRAGMENTA HISTORIARUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...magis uti requiem cupiatis; neque discordias, ut illi criminantur, sed earum finem uolens iure gentium res repeto..."
