criminantur
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
pl. pres. pass. ind. 3rd - Entry →criminor, criminari, criminatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
pl. pres. ind. 3rd
Examples
- M
Liber II
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...etiam uitiis rhetoricen, quod ars nulla faciat, criminantur, quia et falsum dicat et adfectus moueat. Quorum neutrum..." - M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...illa ex poetis solent, et auctores quos praelegunt criminantur. Scire autem debet puer haec apud scriptores carminum..." - T
Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...uobis postulaturus sit, Ambraciam captam signaque, quae ablata criminantur, et cetera spolia eius urbis ante currum laturus..." - G
FRAGMENTA HISTORIARUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...magis uti requiem cupiatis; neque discordias, ut illi criminantur, sed earum finem uolens iure gentium res repeto..."
