criminantium
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
gen. pl. pres. act. part.
Examples
- P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...satis amplis doctoribus instructus maioribus suis. At Seneca criminantium non ignarus, prodentibus iis, quibus aliqua honesti cura..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...digrederetur, multo apud patrem sermone orasse ferunt ne criminantium nuntiis temere accenderetur integrumque se ac placabilem filio praestaret..."
