criminantium
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
gen. pl. pres. act. part.
Examples
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...satis amplis doctoribus instructus maioribus suis. At Seneca criminantium non ignarus, prodentibus iis, quibus aliqua honesti cura..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...digrederetur, multo apud patrem sermone orasse ferunt ne criminantium nuntiis temere accenderetur integrumque se ac placabilem filio praestaret..."
