criminantibus
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
abl. pl. pres. act. part.dat. pl. pres. act. part.
Examples
- L
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...tempus: ueritatem dies aperit. 3. Ne sint aures criminantibus faciles; hoc humanae naturae uitium suspectum notumque nobis..." - G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...simulaverat, defensaque Tiberi saevitia quasi necessaria, cum tot criminantibus credendum esset. Equestrem ordinem ut scaenae harenaeque devotum assidue..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...Romam, qui deprecaretur senatum, ne quid communibus inimicis criminantibus se , quem ob nullam aliam causam nisi propter constantem..." - P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...fuit Rufum Faenium imminuere Agrippinae amicitiam in eo criminantibus. validiorque in dies Tigellinus et malas artes, quibus solis..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...domum coetus arcendo infringeret potentiam aut receptando facultatem criminantibus praeberet, huc flexit ut Tiberium ad vitam procul Roma..."