criminantibus
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
abl. pl. pres. act. part.dat. pl. pres. act. part.
Examples
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...tempus: ueritatem dies aperit. 3. Ne sint aures criminantibus faciles; hoc humanae naturae uitium suspectum notumque nobis..."Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...simulaverat, defensaque Tiberi saevitia quasi necessaria, cum tot criminantibus credendum esset. Equestrem ordinem ut scaenae harenaeque devotum assidue..."Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...Romam, qui deprecaretur senatum, ne quid communibus inimicis criminantibus se , quem ob nullam aliam causam nisi propter constantem..."Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...fuit Rufum Faenium imminuere Agrippinae amicitiam in eo criminantibus. validiorque in dies Tigellinus et malas artes, quibus solis..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...domum coetus arcendo infringeret potentiam aut receptando facultatem criminantibus praeberet, huc flexit ut Tiberium ad vitam procul Roma..."