criminabantur
Dictionary entries
- Entry →crimino, criminare, criminavi, criminatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Age:
- Early
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
pl. imperf. pass. ind. 3rd - Entry →criminor, criminari, criminatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accuse, denounce; charge (with); allege with accusation; make accusations;
pl. imperf. ind. 3rd
Examples
- T
Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...mercennarios milites, nunc apud transfugas prodi Romano Syracusas criminabantur. ut uero Appius naues ad ostium portus, quid~ aliae..." - T
Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...accisas a Camillo Volscorum res possessionis haud ambiguae. Criminabantur multo eum infestiorem agrum ab nobilitate esse quam..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...seditionibus abstineretur. Id factum ad impediendam legem tribuni criminabantur, ingensque aderat certamen. Ecce, ut idem in singulos annos..."
