coortam
Dictionary entries
- Entry →coorior, cooriri, coortus sum
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
appear, originate; arise, break out (bad); be born; spring forth/to attack;
acc. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...miratur, siquis in artus accepit calido febrim fervore coortam aut alium quemvis morbi per membra dolorem? opturgescit enim..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...habita: priore anno intolerandam hiemem prodigiisque divinis similem coortam, proximo non prodigia sed iam eventus: pestilentiam agris urbique..." - T
Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...Europa Menestas et Damocritus coepissent, tum illam tempestatem coortam, quae ad Antiochum eos sicuti in scopulum intulisset..."
