coorior, cooriri, coortus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

appear, originate; arise, break out (bad); be born; spring forth/to attack;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cooriorcoorimur
2cooririscoorimini
3cooriturcooriuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcooriri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
coorire
coorimini
future
PersonSingularPlural
2
cooritor
—
3
cooritor
cooriuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coortus
coorti
Gen.
coorti
coortorum
Dat.
coorto
—
Acc.
coortum
coortos
Voc.
coorte
coorti
Abl.
coorto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coorta
coortae
Gen.
coortae
coortarum
Dat.
coortae
—
Acc.
coortam
coortas
Voc.
coorta
coortae
Abl.
coorta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coortum
coorta
Gen.
coorti
coortorum
Dat.
coorto
—
Acc.
coortum
coorta
Voc.
coortum
coorta
Abl.
coorto
—

Supines

accusative: coortum; ablative: coortu

Examples

No examples found.