convictore
Dictionary entries
- Entry →convictor, convictoris:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
messmate, friend, companion; one who lives with a person on intimate terms;
abl. sg.dat. sg.loc. sg.
Examples
- L
Liber I
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...Unum exemplum luxuriae aut avaritiae multum mali facit: convictor delicatus paulatim enervat et mollit, vicinus dives cupiditatem irritat..." - L
APOCOLOCYNTOSIS
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger)
"...Advocatum non invenit. Tandem procedit P. Petronius, vetus convictor eius, homo Claudiana lingua disertus, et postulat advocationem..." - G
Horace
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE POETIS
"...Sume tibi aliquid iuris apud me, tamquam si convictor mihi fueris; recte enim et non temere feceris, quoniam..." - Q
Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...fuerit, defendas, ut tuus est mos: 'me Capitolinus convictore usus amicoque a puero est causaque mea permulta rogatus..." - G
Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quos mensa et toro aequavi.' 'Etiamne libertos?' 'Etiam; convictores enim tunc, non libertos puto.' Et ille: 'Magno tibi..."