convictor
Dictionary entries
- Entry →convictor, convictoris:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
messmate, friend, companion; one who lives with a person on intimate terms;
nom. sg.voc. sg.
Examples
Liber I
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...Unum exemplum luxuriae aut avaritiae multum mali facit: convictor delicatus paulatim enervat et mollit, vicinus dives cupiditatem irritat..."APOCOLOCYNTOSIS
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger)
"...Advocatum non invenit. Tandem procedit P. Petronius, vetus convictor eius, homo Claudiana lingua disertus, et postulat advocationem..."Horace
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE POETIS
"...Sume tibi aliquid iuris apud me, tamquam si convictor mihi fueris; recte enim et non temere feceris, quoniam..."Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...fuerit, defendas, ut tuus est mos: 'me Capitolinus convictore usus amicoque a puero est causaque mea permulta rogatus..."Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quos mensa et toro aequavi.' 'Etiamne libertos?' 'Etiam; convictores enim tunc, non libertos puto.' Et ille: 'Magno tibi..."