conviciarier
Dictionary entries
- Entry →convicior, conviciari, conviciatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
scold/jeer/revile/insult, utter abuse against; reproach, taunt, rail at (L+S);
pres. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...agere serium, gravem, iam leges, iam iura loqueris, conviciaris maledicisque meretricibus. hunc tu animum modo inter libidines..." - M
Liber XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...aspere dicturos testandum, ut, etiam si non possumus conviciari, nolle videamur. Etiam, si quid obiciendum erit, officium..."
