conviciantur
Dictionary entries
- Entry →convicior, conviciari, conviciatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
scold/jeer/revile/insult, utter abuse against; reproach, taunt, rail at (L+S);
pl. pres. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quidam declamatores laborant, quod et contra sentientibus inhumane conviciantur et ita plerumque dicunt tamquam ab iis qui deliberat..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...fulminibus et caelesti fragori comparant comici dum illi conviciantur? XXV. Quid est igitur cur in iis demum..."
