consurgens
Dictionary entries
- Entry →consurgo, consurgere, consurrexi, consurrectus
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
rise/stand up (body of people); rise (jury/from meal/to speak/from bed); ambush;; aspire to, rouse, prepare; break out, come from hiding; grow/spring up, rise;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...comitem Alcides ut condidit armis, talis ab aequorei consurgens aggere busti emicuit. fulsere undae, sol magnus ut orbem..."- M
Liber IX
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...magis inpactis breuius mare terraque saepe obuia consurgens: quamuis elisus ab Austro, saepe tamen cumulos fluctus non uincit..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quoque vinculum potentiam ei adiceret. saepe auditus est consurgens e convivio Caesaris seque ire ad illam, sibi concessam..."
