consurgo, consurgere, consurrexi, consurrectus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

rise/stand up (body of people); rise (jury/from meal/to speak/from bed); ambush;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consurgoconsurgimus
2consurgisconsurgitis
3consurgitconsurgunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsurgere
activeperfectconsurrexisse
passivepresentconsurgi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consurge
consurgite
future
PersonSingularPlural
2
consurgito
consurgitote
3
consurgito
consurgunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consurgere
consurgimini
future
PersonSingularPlural
2
consurgitor
—
3
consurgitor
consurguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consurrectus
consurrecti
Gen.
consurrecti
consurrectorum
Dat.
consurrecto
—
Acc.
consurrectum
consurrectos
Voc.
consurrecte
consurrecti
Abl.
consurrecto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consurrecta
consurrectae
Gen.
consurrectae
consurrectarum
Dat.
consurrectae
—
Acc.
consurrectam
consurrectas
Voc.
consurrecta
consurrectae
Abl.
consurrecta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consurrectum
consurrecta
Gen.
consurrecti
consurrectorum
Dat.
consurrecto
—
Acc.
consurrectum
consurrecta
Voc.
consurrectum
consurrecta
Abl.
consurrecto
—

Supines

accusative: consurrectum; ablative: consurrectu