consternatus
Dictionary entries
- Entry →consternatus, consternata, consternatum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
dismayed, confused, confounded, in consternation;
nom. sg. (m.) - Entry →consterno, consternare, consternavi, consternatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
confound/shock/confuse/perplex/dismay; terrify/alarm/frighten, drive frantic;; overcome; stretch/lay out upon the ground; excite to sedition/revolt/mutiny;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...repente lacunaria sonare coeperunt totumque triclinium intremuit. Consternatus ego exsurrexi, et timui ne per tectum petauristarius aliquis descenderet..." - G
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Accessit ad tanta discrimina mors Vindicis, qua maxime consternatus destitutoque similis non multo afuit quin vitae renuntiaret..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...coniunxque et liberi adsunt." Coriolanus prope ut amens consternatus ab sede sua cum ferret matri obviae complexum, mulier..."
