conprecor
Dictionary entries
- Entry →conprecor, conprecari, conprecatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Religion
implore, invoke (gods); supplicate, pray that; pray for; pray to;
sg. pres. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses X
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...sollicita proles Neptunia voce invocat Hippomenes 'Cytherea,' que 'conprecor, ausis adsit' ait 'nostris et quos dedit, adiuvet ignes..." - P
Metamorphoses XII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...stantem propiore Cometen. gaudia nec retinet Rhoetus: "sic, conprecor," inquit "cetera sit fortis castrorum turba tuorum!" semicremoque novat..." - P
Metamorphoses XIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...altera captum me tenet et teneat per longum, conprecor, aevum, nec Venere externa socialia foedera laedam, dum mihi..."
