conlocaret
Dictionary entries
- Entry →conloco, conlocare, conlocavi, conlocatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
place/put/set in order/proper position, arrange; station, post, position; apply;; put together, assemble; settle/establish in a place/marriage; billet; lie down;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...arbitraretur, uti in his locis legionem hiemandi causa conlocaret. Galba secundis aliquot proeliis factis castellisque compluribus eorum expugnatis..."Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...duas quisque faenoris partis in agris per Italiam conlocaret. sed creditores in solidum appellabant nec decorum appellatis minuere..."
