confoderer
Dictionary entries
- Entry →confodio, confodere, confodi, confossus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stab/run through, wound fatally; pierce, harm; dig up/turn over (land); trench;
sg. imperf. pass. subj. 1st
Examples
- T
Aulularia
Titus Maccius Plautus
"...quasi ferrum modo?— MEG. Hic apud me hortum confodere iussi. sed ubi hic est homo? abiit neque..." - M
IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...membra, quae possim velut hostis alicuius lacerare, confodere. homini, qui semel renuntiavit rebus humanis, non redditur vita..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...magnam vim ex equis praecipitavere, ipsos equosque spiculis confodere. Is finis pugnae equestris fuit. Tunc adorti peditum aciem..." - G
BELLUM CATILINAE
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...Ciceronem ac de inproviso domi suae inparatum confodere. Curius ubi intellegit, quantum periculum consuli inpendeat, propere per Fulviam..."