confoderant
Dictionary entries
- Entry →confodio, confodere, confodi, confossus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stab/run through, wound fatally; pierce, harm; dig up/turn over (land); trench;
pl. pluperf. act. ind. 3rd
Examples
Aulularia
Titus Maccius Plautus
"...quasi ferrum modo?— MEG. Hic apud me hortum confodere iussi. sed ubi hic est homo? abiit neque..."IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...membra, quae possim velut hostis alicuius lacerare, confodere. homini, qui semel renuntiavit rebus humanis, non redditur vita..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...magnam vim ex equis praecipitavere, ipsos equosque spiculis confodere. Is finis pugnae equestris fuit. Tunc adorti peditum aciem..."BELLUM CATILINAE
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...Ciceronem ac de inproviso domi suae inparatum confodere. Curius ubi intellegit, quantum periculum consuli inpendeat, propere per Fulviam..."