conflante
Dictionary entries
- Entry →conflans, (gen.), conflantis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Later
refining, purifying;
abl. sg. (all) - Entry →conflo, conflare, conflavi, conflatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
kindle/ignite, blow on; arouse/stir up; melt (down); cast/weld; run up debt;; start, cause, bring about; bring/rake together, compose; invent/concoct (lie);; forge; refine, purify; inflame;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...effugisse volunt longe longeque remosse, sanguine civili rem conflant divitiasque conduplicant avidi, caedem caede accumulantes, crudeles gaudent..."de Constantia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...templa diruunt ac simulacra conflant nihil diuinitati nocetur, ita quidquid fit in sapientem proterue, petulanter, superbe, frustra temptatur..."
