condoluit
Dictionary entries
- Entry →condoleo, condolere, condolui, condolitus:
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
- Field:
- Religion
feel severe pain; suffer greatly/with another; feel another's pain; empathize;
sg. perf. act. ind. 3rd - Entry →condolesco, condolescere, condolui, -:
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
be painful, ache; feel grief/sorrow; grieve;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...intro actutum ducite, nam mihi de vento miserae condoluit caput. STRAT. Quid mihi futurum est, cui duae ancillae..."Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...uestis obturbat, dissolutus deliciis cuius latus alieno labore condoluit. 2. Mindyriden aiunt fuisse ex Sybaritarum ciuitate..."Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...semper ego optarim pauperrimus esse bonorum. at si condoluit temptatum frigore corpus aut alius casus lecto te adflixit..."
