condoluit
Dictionary entries
- Entry →condoleo, condolere, condolui, condolitus:
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
- Field:
- Religion
feel severe pain; suffer greatly/with another; feel another's pain; empathize;
sg. perf. act. ind. 3rd - Entry →condolesco, condolescere, condolui, -:
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
be painful, ache; feel grief/sorrow; grieve;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
- T
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...intro actutum ducite, nam mihi de vento miserae condoluit caput. STRAT. Quid mihi futurum est, cui duae ancillae..." - L
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...uestis obturbat, dissolutus deliciis cuius latus alieno labore condoluit. 2. Mindyriden aiunt fuisse ex Sybaritarum ciuitate..." - Q
Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...semper ego optarim pauperrimus esse bonorum. at si condoluit temptatum frigore corpus aut alius casus lecto te adflixit..."
