condemnatus
Dictionary entries
- Entry →condemno, condemnare, condemnavi, condemnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
condemn, doom, convict; find guilty; (pass) sentence; blame, censure, impugn;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...referens: 'hoc voluerunt; tantis rebus gestis Gaius Caesar condemnatus essem, nisi ab exercitu auxilium petissem.' Quidam putant captum..." - M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...praeiudicia esse facta ab ipsis iudicibus a quibus condemnatus sit: postremo iudicium pecunia temptatum non a Cluentio..." - M
Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...inconstantia L. Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P. Scaevolam, et quasi nihil inter..." - G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...Metello causam dicere, postquam sese parum expurgat, condemnatus verberatusque capite poenas solvit; nam is civis ex Latio erat..." - P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...vendidissetve, perinde poena teneretur ac publico iudicio calumniae condemnatus. Haud multo post praefectum urbis Pedanium Secundum servus ipsius..."