condemnatus
Dictionary entries
- Entry →condemno, condemnare, condemnavi, condemnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
condemn, doom, convict; find guilty; (pass) sentence; blame, censure, impugn;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...referens: 'hoc voluerunt; tantis rebus gestis Gaius Caesar condemnatus essem, nisi ab exercitu auxilium petissem.' Quidam putant captum..."Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...praeiudicia esse facta ab ipsis iudicibus a quibus condemnatus sit: postremo iudicium pecunia temptatum non a Cluentio..."Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...inconstantia L. Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P. Scaevolam, et quasi nihil inter..."BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...Metello causam dicere, postquam sese parum expurgat, condemnatus verberatusque capite poenas solvit; nam is civis ex Latio erat..."Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...vendidissetve, perinde poena teneretur ac publico iudicio calumniae condemnatus. Haud multo post praefectum urbis Pedanium Secundum servus ipsius..."