condemnature
Dictionary entries
- Entry →condemno, condemnare, condemnavi, condemnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
condemn, doom, convict; find guilty; (pass) sentence; blame, censure, impugn;
voc. sg. fut. act. part.
Examples
Liber X
Aulus Gellius
"...bibit; si cum alieno viro probri quid fecit, condemnatur." V. De iure autem occidendi ita scriptum: "In adulterio..."Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...tribunatu abierat, sententia patrum et lege de sicariis condemnatur. Non minus insignis eo anno impudicitia magnorum rei publicae..."
