condemnate
Dictionary entries
- Entry →condemno, condemnare, condemnavi, condemnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
condemn, doom, convict; find guilty; (pass) sentence; blame, censure, impugn;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd
Examples
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...lenones eunt quam in tribu aperto capite sontes condemnant reos; neque ridiculos iam terrunci faciunt, sese omnes amant..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Caesari propinquum, Domitius Afer, Claudiae Pulchrae matris eius condemnator, nullo mirante quad diu egens et parto nuper praemio..."
