concutiunt
Dictionary entries
- Entry →concutio, concutere, concussi, concussus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
shake/vibrate/agitate violently; wave, brandish; (sound) strike (the ear);; strike together/to damage; weaken/shake/shatter; harass/intimidate; rouse;
pl. pres. act. ind. 3rd
Examples
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...apparet divum numen sedesque quietae, quas neque concutiunt venti nec nubila nimbis aspergunt neque nix acri concreta pruina..."Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...displicuit sententia, fremitu aspernantur; sin placuit, frameas concutiunt. Honoratissimum adsensus genus est armis laudare. Licet apud concilium accusare..."
