concumbat
Dictionary entries
- Entry →concumbo, concumbere, concumbui, concumbitus:
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
lie with/together (w/DAT); (for sexual intercourse); cohabit;
sg. pres. act. subj. 3rd
Examples
- D
Satura VI
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...uiduam praegnatem fecerit et quo mense, quibus uerbis concumbat quaeque, modis quot. instantem regi Armenio Parthoque cometen prima..." - L
de Constantia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...quis cum uxore sua tamquam cum aliena concumbat, adulter erit, quamuis illa adultera non sit. Aliquis mihi uenenum..."
