concumbat
Dictionary entries
- Entry →concumbo, concumbere, concumbui, concumbitus:
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
lie with/together (w/DAT); (for sexual intercourse); cohabit;
sg. pres. act. subj. 3rd
Examples
Satura VI
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...uiduam praegnatem fecerit et quo mense, quibus uerbis concumbat quaeque, modis quot. instantem regi Armenio Parthoque cometen prima..."de Constantia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...quis cum uxore sua tamquam cum aliena concumbat, adulter erit, quamuis illa adultera non sit. Aliquis mihi uenenum..."
