concubuisse
Dictionary entries
- Entry →concubeo, concubere, concubui, concubitus:
Verb · 2nd conjugation · Taking Dative
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Whitaker
- Age:
- Later
lie with (sexual and not); have sexual intercourse with;
perf. act. infin.
Examples
- P
Hecyra
Publius Terentius Afer (Terence)
"...solus consciu's: nam aiunt tecum post duobu' concubuisse [eam] mensibus. tum, postquam ad te venit, mensis agitur..." - P
Amores II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...virum. creditur aequoream Pthio Nereida regi, Egeriam iusto concubuisse Numae, Vulcano Venerem, quamvis incude relicta turpiter obliquo claudicet..." - P
Ars Amatoria III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...cogar credere partu, Vos ego cum vestris concubuisse viris. Scilicet Aiaci mulier maestissima dixit 'Lux mea' quaeque solent..." - P
Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...quidam, quae vera negarent, Et nulli non se concubuisse ferunt. Corpora si nequeunt, quae possunt, nomina tangunt, Famaque..."