concubeo, concubere, concubui, concubitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Takes dative

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

lie with (sexual and not); have sexual intercourse with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concubeoconcubemus
2concubesconcubetis
3concubetconcubent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcubere
activeperfectconcubuisse
passivepresentconcuberi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concube
concubete
future
PersonSingularPlural
2
concubeto
concubetote
3
concubeto
concubento

passive

present
PersonSingularPlural
2
concubere
concubemini
future
PersonSingularPlural
2
concubetor
—
3
concubetor
concubentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concubitus
concubiti
Gen.
concubiti
concubitorum
Dat.
concubito
—
Acc.
concubitum
concubitos
Voc.
concubite
concubiti
Abl.
concubito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concubita
concubitae
Gen.
concubitae
concubitarum
Dat.
concubitae
—
Acc.
concubitam
concubitas
Voc.
concubita
concubitae
Abl.
concubita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concubitum
concubita
Gen.
concubiti
concubitorum
Dat.
concubito
—
Acc.
concubitum
concubita
Voc.
concubitum
concubita
Abl.
concubito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concubendus
—
Gen.
concubendi
—
Dat.
concubendo
—
Acc.
concubendum
—
Voc.
concubende
—
Abl.
concubendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concubenda
—
Gen.
concubendae
—
Dat.
concubendae
—
Acc.
concubendam
—
Voc.
concubenda
—
Abl.
concubenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concubendum
—
Gen.
concubendi
—
Dat.
concubendo
—
Acc.
concubendum
—
Voc.
concubendum
—
Abl.
concubendo
—

Supines

accusative: concubitum; ablative: concubitu

Examples

No examples found.