conciveritis
Dictionary entries
- Entry →concio, concire, concivi, concitus:
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
move, set in violent motion, stir up; muster; rouse, excite, incite, provoke;
pl. futperf. act. ind. 2ndpl. perf. act. subj. 2nd - Entry →concieo, concire, concivi(ii), concitus:
Verb · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
move, set in violent motion, stir up; muster; rouse, excite, incite, provoke;
pl. futperf. act. ind. 2ndpl. perf. act. subj. 2nd
Examples
Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...nova subole lectam sed ingentem Latinorum Hernicorumque [vim] conciverant ex integerrimis diutina pace populis. Itaque novus hostis veteri..."Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...leges instituerant, dissoluta; Livineius et qui alii seditionem conciverant exilio multati sunt. Motus senatu et Pedius Blaesus, accusantibus..."
