concitandam
Dictionary entries
- Entry →concito, concitare, concitavi, concitatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stir up, disturb; discharge/hurl (missile); flow rapidly/strong current; rush;; rush; urge/rouse/agitate; enrage/inflame; spur/impel; summon/assemble; cause;
acc. sg. fut. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...circumstantes concilium bellum in Romanos poscunt, alii ad concitandam in arma multitudinem agrestium discurrunt, tumultuque etiam sanos consternante..." - T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...unquam ibi desunt linguae promptae ad plebem concitandam; quod genus cum in omnibus liberis ciuitatibus tum praecipue Athenis..."
