conciliatur
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
sg. pres. pass. ind. 3rd
Examples
- L
Liber XX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...sunt. Infans sine dentibus est: huicconstitutioni suae conciliatur. Enati sunt dentes: huic constitutioni conciliatur. Nam et illa herba..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...placet, sed arte quadam corrumpitur, et stomacho conciliatur averso. Quod si exemplis vis quoque probari consilium, Saguntini oppressi..." - M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...Item ridicula aut facimus aut dicimus. Facto risus conciliatur interim admixta gravitate, ut M. Caelius praetor, cum senam..." - P
Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...vere nunc saecula: plurimus auro Venit honos: auro conciliatur amor. Ipse licet venias Musis comitatus, Homere, Si nihil..."
