conciliarem
Dictionary entries
- Entry →conciliaris, conciliaris, conciliare:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Late
- Field:
- Religion
concillary, of council;
acc. sg. (m./f.) - Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
sg. imperf. act. subj. 1st
Examples
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...misit, inter te atque nos adfinitatem ut conciliarem et gratiam. tuam volt sororem ducere uxorem; et mihi sententia..."Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...solus sum orator datus, qui a patre eius conciliarem pacem. atque eccum optime. iubeo te salvere et salvos..."Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...dicam delatum et datum, ut sese ad eum conciliarem; ille eiusmodi est: cupiet miser, qui nisi adulterio studiosus..."
