conciliantes
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
- L
de Providentia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...noceant; inter bonos uiros ac deos amicitia est conciliante uirtute. Amicitiam dico? immo etiam necessitudo et similitudo, quoniam..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...deformis aut infacundus iuvenis castae videbatur, conciliante gratiam ancilla ac subinde dicente: 'Placitone etiam pugnabis amori? Nec venit..." - P
Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...tibi marcet ab annis? num me nupsisti conciliante seni? adspice, quot somnos iuveni donarit amato Luna!—neque illius..." - P
Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...vitium nocuit mihi: doctior ille, Quo veniunt alii conciliante viri. Sed melius nescisse fuit: sine furta tegantur..."
