conciliante
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
de Providentia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...noceant; inter bonos uiros ac deos amicitia est conciliante uirtute. Amicitiam dico? immo etiam necessitudo et similitudo, quoniam..."SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...deformis aut infacundus iuvenis castae videbatur, conciliante gratiam ancilla ac subinde dicente: 'Placitone etiam pugnabis amori? Nec venit..."Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...tibi marcet ab annis? num me nupsisti conciliante seni? adspice, quot somnos iuveni donarit amato Luna!—neque illius..."Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...vitium nocuit mihi: doctior ille, Quo veniunt alii conciliante viri. Sed melius nescisse fuit: sine furta tegantur..."
