conciliandus
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
nom. sg. fut. pass. part.
Examples
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...promittere. Postremo intuendum quem ad modum iudex sit conciliandus; neque enim nisi totis causae partibus diligenter inspectis scire..."Liber XXXIII
Titus Livius (Livy)
"...credebat, sed quia Antiocho rege iam suspecto fauor conciliandus nomini Romano apud ciuitates erat. restitutis iis confestim apparuit..."Liber XXIII
Titus Livius (Livy)
"...Ceterum cum aut poena cohibendus esset aut beneficio conciliandus, sibi adsumpsisse quam hosti ademisse fortem ac strenuum maluit..."
