commendantis
Dictionary entries
- Entry →commendo, commendare, commendavi, commendatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
entrust, give in trust; commit; recommend, commend to; point out, designate;
gen. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Horace
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE POETIS
"...titulo eius et epistula prosa oratione quasi commendantis se Maecenati, sed utraque falsa puto; nam elegi vulgares, epistula..." - G
Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...corruit. Praenestina Fortuna, toto imperii spatio annum novum commendanti laetam eandemque semper sortem dare assueta, extremo tristissimam reddidit..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...coloniae valuit et verba Fabi salutem incolumitatemque Viennensium commendantis aequis auribus accepta; publice tamen armis multati, privatis..."
