commendo, commendare, commendavi, commendatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

entrust, give in trust; commit; recommend, commend to; point out, designate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commendocommendamus
2commendascommendatis
3commendatcommendant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcommendare
activeperfectcommendavisse
passivepresentcommendari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
commenda
commendate
future
PersonSingularPlural
2
commendato
commendatote
3
commendato
commendanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
commendare
commendamini
future
PersonSingularPlural
2
commendator
—
3
commendator
commendantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commendatus
commendati
Gen.
commendati
commendatorum
Dat.
commendato
—
Acc.
commendatum
commendatos
Voc.
commendate
commendati
Abl.
commendato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commendata
commendatae
Gen.
commendatae
commendatarum
Dat.
commendatae
—
Acc.
commendatam
commendatas
Voc.
commendata
commendatae
Abl.
commendata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commendatum
commendata
Gen.
commendati
commendatorum
Dat.
commendato
—
Acc.
commendatum
commendata
Voc.
commendatum
commendata
Abl.
commendato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commendandus
—
Gen.
commendandi
—
Dat.
commendando
—
Acc.
commendandum
—
Voc.
commendande
—
Abl.
commendando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commendanda
—
Gen.
commendandae
—
Dat.
commendandae
—
Acc.
commendandam
—
Voc.
commendanda
—
Abl.
commendanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commendandum
—
Gen.
commendandi
—
Dat.
commendando
—
Acc.
commendandum
—
Voc.
commendandum
—
Abl.
commendando
—

Supines

accusative: commendatum; ablative: commendatu