cognomina
Dictionary entries
- Entry →cognomino, cognominare, cognominavi, cognominatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
give surname/epithet/sobriquet to person; name, give specific name, call;
sg. pres. act. imp. 2nd - Entry →cognomen, cognominis:
Neuter · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
surname, family/3rd name; name (additional/derived from a characteristic);
acc. pl.nom. pl.voc. pl.
Examples
Liber IV
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...miratrixque sui, signauit nomine terras. 655sed maiora dedit cognomina collibus istisPoenum qui Latiis reuocauit ab arcibus hostemScipio..."de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...Patrem Patriae non adulatione vana adducti. Cetera enim cognomina honori data sunt; Magnos et Felices et Augustos diximus..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...gavisa tulit praesagaque formae protinus e nostro posuit cognomina caelo. hunc egomet tota quondam (tibi dulce) pharetra improbus..."Liber XXX
Titus Livius (Livy)
"...huius nequaquam uictoria pares insignes imaginum titulos claraque cognomina familiarum fecerunt..."
