cognomina
Dictionary entries
- Entry →cognomino, cognominare, cognominavi, cognominatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
give surname/epithet/sobriquet to person; name, give specific name, call;
sg. pres. act. imp. 2nd - Entry →cognomen, cognominis:
Neuter · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
surname, family/3rd name; name (additional/derived from a characteristic);
acc. pl.nom. pl.voc. pl.
Examples
- M
Liber IV
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...miratrixque sui, signauit nomine terras. 655sed maiora dedit cognomina collibus istisPoenum qui Latiis reuocauit ab arcibus hostemScipio..." - L
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...Patrem Patriae non adulatione vana adducti. Cetera enim cognomina honori data sunt; Magnos et Felices et Augustos diximus..." 
Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...gavisa tulit praesagaque formae protinus e nostro posuit cognomina caelo. hunc egomet tota quondam (tibi dulce) pharetra improbus..."- T
Liber XXX
Titus Livius (Livy)
"...huius nequaquam uictoria pares insignes imaginum titulos claraque cognomina familiarum fecerunt..."
