coaluit
Dictionary entries
- Entry →coalo, coalere, coalui, coalitus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
- Field:
- Religion
sustain/nourish together;; join/grow together; coalesce; close (wound); become unified/strong/established;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
- M
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...emendare, corrigere! illa demum potest ira desinere, quae coaluit ex vitiis liberorum. ego quid facio, cui non luxuria..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...gentium existent? octingentorum annorum fortuna disciplinaque compages haec coaluit, quae convelli sine exitio convellentium non potest: sed vobis..."
