coaluit
Dictionary entries
- Entry →coalo, coalere, coalui, coalitus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
- Field:
- Religion
sustain/nourish together;; join/grow together; coalesce; close (wound); become unified/strong/established;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...emendare, corrigere! illa demum potest ira desinere, quae coaluit ex vitiis liberorum. ego quid facio, cui non luxuria..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...gentium existent? octingentorum annorum fortuna disciplinaque compages haec coaluit, quae convelli sine exitio convellentium non potest: sed vobis..."
