clamitantem
Dictionary entries
- Entry →clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...ratum!" Respicientique maxillam ictu discidisse. Iacentem contractisque membris clamitantem se vivere ceteri vulneribus triginta confecerunt; nam signum erat..." - G
Liber I
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...pedes?'Dum loquitur, ipsum accipiter necopinum rapitquestuque vano clamitantem interficit.Lepus semianimus 'Mortis en solacium:qui modo securus nostra..."
