clamature
Dictionary entries
- Entry →clamo, clamare, clamavi, clamatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
proclaim, declare; cry/shout out; shout/call name of; accompany with shouts;
voc. sg. fut. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- D
Satura II
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...limen: solis ara deae maribus patet. 'ite, profanae,' clamatur, 'nullo gemit hic tibicina cornu.' talia secreta coluerunt orgia..." 
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...progenies partusque in uota soluti, et non speratis clamatur Lemnos alumnis. nec non ipsa tamen, thalami monimenta coacti..."
