clamo, clamare, clamavi, clamatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

proclaim, declare; cry/shout out; shout/call name of; accompany with shouts;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1clamoclamamus
2clamasclamatis
3clamatclamant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentclamare
activeperfectclamavisse
passivepresentclamari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
clama
clamate
future
PersonSingularPlural
2
clamato
clamatote
3
clamato
clamanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
clamare
clamamini
future
PersonSingularPlural
2
clamator
—
3
clamator
clamantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
clamatus
clamati
Gen.
clamati
clamatorum
Dat.
clamato
—
Acc.
clamatum
clamatos
Voc.
clamate
clamati
Abl.
clamato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
clamata
clamatae
Gen.
clamatae
clamatarum
Dat.
clamatae
—
Acc.
clamatam
clamatas
Voc.
clamata
clamatae
Abl.
clamata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
clamatum
clamata
Gen.
clamati
clamatorum
Dat.
clamato
—
Acc.
clamatum
clamata
Voc.
clamatum
clamata
Abl.
clamato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
clamandus
—
Gen.
clamandi
—
Dat.
clamando
—
Acc.
clamandum
—
Voc.
clamande
—
Abl.
clamando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
clamanda
—
Gen.
clamandae
—
Dat.
clamandae
—
Acc.
clamandam
—
Voc.
clamanda
—
Abl.
clamanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
clamandum
—
Gen.
clamandi
—
Dat.
clamando
—
Acc.
clamandum
—
Voc.
clamandum
—
Abl.
clamando
—

Supines

accusative: clamatum; ablative: clamatu