cavillator
Dictionary entries
- Entry →cavillor, cavillari, cavillatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
jest, banter; make fun of, satirize, mock; use sophistry, quibble, cavil (at);
sg. fut. imp. 2ndsg. fut. imp. 3rd - Entry →cavillator, cavillatoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
jester, banterer; quibbler, caviler, sophist, captious critic;
nom. sg.voc. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...exarui ex amoenis rebus et voluptariis. vel cavillator facetus vel conviva commodus item ero, neque ego oblocutor..." - A
Liber IV
Aulus Gellius
"...animi tui sententia uxorem habes?" Qui iurabat, cavillator quidam et canicula et nimis ridicularius fuit. Is locum esse..."
