cavillor, cavillari, cavillatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

jest, banter; make fun of, satirize, mock; use sophistry, quibble, cavil (at);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cavillorcavillamur
2cavillariscavillamini
3cavillaturcavillantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcavillari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
cavillare
cavillamini
future
PersonSingularPlural
2
cavillator
—
3
cavillator
cavillantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cavillatus
cavillati
Gen.
cavillati
cavillatorum
Dat.
cavillato
—
Acc.
cavillatum
cavillatos
Voc.
cavillate
cavillati
Abl.
cavillato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cavillata
cavillatae
Gen.
cavillatae
cavillatarum
Dat.
cavillatae
—
Acc.
cavillatam
cavillatas
Voc.
cavillata
cavillatae
Abl.
cavillata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cavillatum
cavillata
Gen.
cavillati
cavillatorum
Dat.
cavillato
—
Acc.
cavillatum
cavillata
Voc.
cavillatum
cavillata
Abl.
cavillato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cavillandus
—
Gen.
cavillandi
—
Dat.
cavillando
—
Acc.
cavillandum
—
Voc.
cavillande
—
Abl.
cavillando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cavillanda
—
Gen.
cavillandae
—
Dat.
cavillandae
—
Acc.
cavillandam
—
Voc.
cavillanda
—
Abl.
cavillanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cavillandum
—
Gen.
cavillandi
—
Dat.
cavillando
—
Acc.
cavillandum
—
Voc.
cavillandum
—
Abl.
cavillando
—

Supines

accusative: cavillatum; ablative: cavillatu

Examples

No examples found.